Słowniczek

SHP Shapefile

ESRI Shapefile lub po prostu Shapefile; plik shape – popularny format plików grafiki wektorowej, stosowany dladanych geoprzestrzennych używanych w Systemach Informacji Geograficznej. Specyfikacja pliku shp powstała w firmie ESRI w 1998 roku. Od tego czasu wiele na rynku GIS się zmieniło.
Z pomocą plików shape można stworzyć: punkty, łamane i wielokąty. Każdy element może być dodatkowo opisany poprzez atrybuty (np. nazwa, długość, powierzchnia itd.), które przechowywane są w tabeli zapisanej w postaci pliku DBF.

1.Pliki i atrybuty wchodzące w skład formatu SHP

Według specyfikacji powyżej podstawowymi – minimalnymi wymagalnymi plikami wchodzącymi w format shp są pliki o rozszerzeniach:

*.shp – plik z geometrią
*.shx – plik z indeksem
*.dbf – plik z tabelą atrybutów w postaci tabeli dBase

Według ESRI istnieją jeszcze opcjonalne rozszerzenia (źródło) :

*.sbn *.sbx – indeks przestrzenny obiektów
*.atx – index tworzony dla atrybutów dBase przez ArcCatalog
*.ixs *.mxs – indeksy poprawiające geokodowanie
*.prj – informacja o odwzorowaniu
*.xml – plik z metadanymi

Tyle ESRI. Warto wiedzieć, że również niektóre programy dodają od siebie dodatkowe pliki.
Np Qgis generuje min.:

*. qpj – odwzorowanie dla pliku shp
*.qix – własna wersja indeksu przestrzennego,
*.cpg – kodowanie pliku.

2.Typy kolumn

Typy kolumn według specyfikacji z 1998 roku są zgodne z aktualną wtedy specyfikacją DBF. Niestety dbf od 1998 roku nieco się rozwinął. Trzymajmy się więc tego co określiło ESRI – numer, float, character,date.

3. Ograniczenia pliku shp

a) Ograniczenie rozmiaru pliku shp do 2GB, ograniczenie pliku DBF do 2GB – suma plików w shp może przekraczać 2 GB. (źródło)

b) Daty przechowywane są w shp w postaci yyyy-mm-dd – shp nie przechowuje timestampów (źródło)

c) Inne ograniczenia (źródło):

– maksymalna liczba kolumn to 255 pozostałe będą ignorowane
– wartości typu NULL nie są obsługiwane w pliku shp
– kodowanie dbf to ANSI – Unicode jest dopuszczalne dla aplikacji innych niż ESRI
– nazwy kolumn nie mogą mieć więcej niż 10 znaków i muszą zaczynać się od litery. Nie mogą też zawierać znaków specjalnych poza podkreśleniem.
– maksymalna porcja danych użytych dla definicji kolumn w pliku shp to 4000 bajtów – jeśli przekracza ten rozmiar nie da się np. wyeksportować w FME danych do niektórych formatów np. Mapinfo. Wiele kolumn z definicją string(254) przekroczy ten rozmiar.
– plik dbf musi zawierać co najmniej jedną kolumnę – domyślnie jest to ID
– pliki dbf nie obsługują blob, guid, global ID, coordinate ID i danych rastrowych
– indeksy powinny być odtwarzane w każdym programie po edycji shp.

4.Optymalizacja i tworzenie pliku shp – najczęstsze błędy

Zgodnie z zasadami optymalizacji, które stosuje się w zapisach bazodanowych należy tworzyć pola o szerokości maksymalnej danych w nich zawartych.

Drugim częstym błędem jest używanie tylko stringów jako kolumn shp niezależnie od typu danych.

Trzeci błąd to pozwolenie na automatyczne ścinanie nagłówków kolumn w pliku shp wskutek czego np. <ot:x_zrodloDanychG> stanie się x_zrodloDa.